Het orgasme is de IKEA van de extase. Iedereen komt er, iedereen kent de weg, en iedereen verlaat het pand met hetzelfde gevoel van leegte. En dan is er ook nog de handleiding die niemand gelezen heeft. De moderne mens jaagt zijn hoogtepunt na zoals een hond achter een plastic fles aanrent: met veel overtuiging, maar zonder idee waarom. In bijna elke film, in elke serie, zelfs in de reclame voor wasmiddel: het ritueel van de burgerlijke ontlading. Hij hijgt, zij kreunt, en ergens in de montagekamer fluistert een producent tevreden: “Ja, dit verkoopt.”
Maar wat als we stoppen met klaarkomen? Niet voor even, maar voor lange tijd. Wat als we het orgasme in quarantaine plaatsen, met lint eromheen: Niet Betreden, Emotionele Biosfeer! Laten we de liefde vertragen tot de tijd het opgeeft en er mee kapt. Maandenlang niets lossen, niets beëindigen. Een koppel dat de wereld vergeet zonder te ontladen, omdat ze ophouden te weten waar het begint en eindigt.
Het kapitalisme houdt van het orgasme. Het is meetbaar, verkoopbaar, recenseerbaar. De kleine burger telt niet zijn zonden, maar zijn orgasmes per maand. We zijn geconditioneerd om naar de ontlading te verlangen. Zelfs de liefde is een marketingstrategie geworden: opbouw, spanning, climax en fade-out. De structuur van porno en Hollywood verschilt nauwelijks meer van die van de romantische komedie.
De spirituele anarchist echter… bewaart zijn zaad als protest. Hij zegt: Ik kom niet meer mee. Het uitstellen van het orgasme is een daad van verzet. Een staking van de ziel. Een weigering om de tijd te laten dicteren door zweet en slotakkoord. Laat het orgasme een museumstuk worden, ergens naast de stoommachine en de spaarrekening. De toekomst behoort toe aan hen die kunnen vibreren zonder te ontladen, die kunnen samensmelten zonder te verdwijnen. Het is niet de liefde die sterft in het orgasme, het is de verbeelding.
En voor wie niet past in het klassieke tweepersoonsbed van de heteronorm, geldt hetzelfde: ook jullie zijn niet ontsnapt aan de dictatuur van het orgasme. Regenboog of niet, ook de queer extase is gekoloniseerd door de Hollywood-climax. Laat ons dus samen de nieuwe erotiek uitvinden, vloeibaar, onvoltooid, oneindig. Geen punt aan het eind van een zin, maar een ruimte waarin iedereen mag verdwijnen zonder zich snel uit de voeten te maken.
Het orgasme is de kleine dood. Maar misschien is het ook de kleinburgerlijke dood: de terugkeer naar de orde, de tijd en de volle agenda.
Geef een reactie